روزی که آسمان، آزمون انسانیت شد
۱۶ آذر ۱۴۰۱، روز اول مسابقه مسافت گنو، شرایط پرواز در سایت تحت نظارت باشگاه زاگرس کلود و گروه آقای سمنانی سخت و چالشبرانگیز بود. ساعت حدود دو و نیم بعد از ظهر، اخبار نگرانکنندهای از بیسیم به گوش رسید؛ استاد هاشمی پشت سر هم خلبان رضا میری را صدا میزد و پاسخی نمیگرفت. اضطراب لحظه به لحظه در بین شرکتکنندگان بیشتر میشد.
سید حبیبالله خدابخشی، که خود در مسیر رسیدن به نقاط ess (نقطه پایانی قبل از گل) و گل بود، شنید که رضا اعلام کرد: «پشت کوه عقابها بدلیل ارتفاع پایین، در روتور قرار گرفتم و هاردلند داشتم و از ناحیه فک و زانو آسیب دیدم و خونریزی دارم.» همان لحظه تمام تمرکز خدابخشی روی کمک به رضا قرار گرفت و تصمیم گرفت فوراً به سمت منطقه برود. او پس از لند،بال و تجهیزات خود را رها کرد و با همراهی تیم، آماده شد تا در ارتفاع هزارودویست متری به کمک خلبان مصدوم برود.
مسیر رسیدن به رضا دشوار و پرخطر بود. یالها و درههای عمیق، مسیرهای صخرهای و کمبود آب، و وسعت منطقه ی نا آشنا،شرایط را سختتر میکرد، اما هر لحظه یاد دختران خردسال رضا و مسئولیت انسانی، او را به ادامه تلاش واداشت. ساعت پنج و ده دقیقه بعد از ظهر، در حالی که نور آفتاب در حال غروب بود، بال کنار خود را دید و متوجه شد رضا که دچار خونریزی و آسیب جدی شده بود، آتش کوچکی برپا کرده است. فوراً برای محافظت و گرمایش و همچنین اعلام موقعیت برای دیگران، آتش بزرگی درست کرد و مراقبت او را برعهده گرفت تا رسیدن تیم امداد.
حدود یک ساعت بعد، میثاق ناظری، امین امینی و پوریا شبستری به محل رسیدند و با حفظ گرما و ایمنی، عملیات نجات ادامه یافت. سرانجام، ساعت هشت شب، تیم ۴۰ نفره امداد بندرعباس به همراه برانکارد، و بعد تقریبا ۵ ساعت ، حوالی ۱ بامداد رضا را به جاده و سپس بیمارستان منتقل کردند… به لطف این امدادرسانی و بستری شدن به موقع، خلبان رضا میری تنها پس از دوهفته توانست مجددا به آسمان برگردد و امروز در سلامت کامل درکنار خانوادهاش زندگی و پرواز را ادامه میدهد. خدابخشی با بیش از ۹۰۰ تیکاف ثبت شده و ۷۰۰ ساعت پرواز در XContest و مدرک تندم بینالمللی، همچنان در باشگاه دماوند فعالیت میکند و یکی از خلبانان شاخص استان به شمار میرود.
این روز، تنها مهارت پروازی یا قدرت فیزیکی را به چالش نکشید؛ بلکه شرافت و انسانیت را آزمود. سید حبیبالله خدابخشی در لحظهای بحرانی، نشان داد که کمک به دیگران و حفظ جان انسانها بالاتر از هر افتخار یا رکورد شخصی است.
این روایت بخشی از پرونده «شرافت آسمان» در وبسایت پرشین ایر اسپرت است؛ جایی که به ثبت خاطرات کسانی میپردازیم که در لحظههای دشوار، پرواز را به معنای واقعی انسانیت تعبیر کردند.