روایت آقای کشاورز از روزی که باد، آزمون انسانیت شد

اوایل روز دوم مسابقه «جام بلوط کاپ۱۴۰۳» باد شدیدی در سایت پروازی کتل می‌وزید. شرایط به‌قدری سخت بود که نیمی از خلبان‌ها – از جمله خودم – نتوانستند از دیواره عبور کنند و مجبور شدیم برگردیم. همان‌طور که در حال شارژ کنار دیواره بودم، نگاه‌ام به یکی از خلبان‌ها افتاد که ناگهان دچار کلپس شد و بال او وارد اسپین گردید.
لحظات نفس‌گیری بود؛ خوشبختانه توانست از اسپین خارج شود، اما بالش هنوز جمع بود و ارتفاعش با سرعت خطرناکی کم می‌شد. باد هم او را به‌سمت کوه می‌کشید. با بی‌سیم وارد کانال ایمنی شدم و فریاد زدم:
«اگر باز نمی‌شه، وقت تلف نکن! کمکی رو بکش، داری به کوه نزدیک می‌شی!»
چند ثانیه بعد، چتر کمکی‌اش باز شد و توانست سرعت سقوطش را کم کند. با این حال، تصمیم گرفتم در منطقه بمانم تا از وضعیتش مطمئن شوم. موقعیت دقیق و رنگ بال او را از طریق بی‌سیم برای تیم ایمنی اعلام کردم، چون خلبان را از قبل نمی‌شناختم.
کمی بعد، روی دیواره کوه فرود آمد. منتظر ماندم تا وضعیتش را اعلام کند، اما هیچ پاسخی نیامد. دوباره صدا زدم؛ باز هم سکوت. نگران شدم. ارتفاعم را پایین آوردم تا او را ببینم و وقتی نزدیک‌تر شدم، متوجه شدم تکان نمی‌خورد و فقط باد چتر کمکی را بالا و پایین می‌برد.
بی‌درنگ به برگزارکنندگان اطلاع دادم که قصد دارم برای بررسی وضعیت فرود بیایم. با وجود باد شدید و توربالانس‌های دیواره، روی تخته‌سنگی حدود ۱۰ در ۱۰ متر با زحمت زیاد فرود آمدم. هنوز تجهیزاتم را از بدن جدا نکرده بودم که دویدم سمتش. چتر کمکی را که باد بین دو سنگ می‌کشید، سریع جمع کردم تا بیشتر گرفتار نشود.
وقتی به او رسیدم، دیدم هوشیار نیست و از ناحیه سر جراحت جزئی دارد. با اورژانس و تیم برگزاری هماهنگ کردیم و خیلی زود چند نفر از بچه‌ها و گروه امداد رسیدند. با کمک هم توانستیم خلبان را در شرایط ایمن پایین بیاوریم.
خوشبختانه او اکنون کاملاً سالم و در سلامت کامل است و حادثه بدون پیامد جدی پایان یافت.
آن روز، باد فقط بال‌ها را به چالش نکشید؛ شرافت و انسانیت خلبانان را هم سنجید.
آقای کشاورز، با تصمیمی سریع و شجاعتی ستودنی، نشان داد که در جامعه پروازی ایران، ایمنی و جان انسان‌ها بر هر افتخار و رکوردی مقدم است.
🕊 این روایت بخشی از پرونده «شرافت آسمان» در وب‌سایت پرشین ایر اسپرت است؛
جایی برای ثبت نام کسانی که در لحظه‌های دشوار، پرواز را به معنا‌ی واقعی انسانیت تعبیر کردند.