
حسین اسفندیار متولد ۳۰ آذر ۱۳۵۵ تهران
رشتههای ورزشی: پاراگلایدینگ،
اسکای دایو،بیسجامپ
کوهنوردی، تیراندازی به اهداف پروازی و لانگرنج، اسکی، موتورسواری
از سال ۱۳۸۲ با راهنمایی استاد سام پاشا در سایت آبسرد، افتخار آشنایی با ورزش پاراگلایدینگ را پیدا کردم. لحظهای که برای اولینبار پایم از زمین جدا شد، دریافتم که پرواز تنها یک ورزش نیست؛ پرواز رهایی است، سفری برای شناخت خود و تجربهی آرامش و فروتنی در برابر عظمت آسمان.
در فرهنگ ایرانی، «پهلوان» مفهومی فراتر از «قهرمان» دارد. قهرمان ممکن است در میدان پیروز شود، اما پهلوان کسی است که در اوج قدرت، فروتنی را حفظ میکند. پهلوانی یعنی ادب، جوانمردی، یاری به دیگران و دوری از غرور. این همان درسی است که از ورزش و پرواز آموختهام. ورزش با روحیهی پهلوانی، انسان را از رقابت به سوی رفاقت هدایت میکند؛ جایی که حریف نه دشمن، بلکه همراهی است برای رشد. پرواز در آسمان، اوج این معناست: جایی که انسان در میان ابرها، فاصلهای بین خاک و اخلاق نمیبیند.
یکی از بزرگترین افتخارات زندگیام، مشارکت در طرحی بود که طی پنج سال با لطف خدا و همراهی دوستان همپرواز به ثمر رسید: طرح آموزش پرواز به افراد دارای معلولیت جسمی، از جمله کسانی با ضایعه نخاعی. این مسیر با پرواز شجاعانهی آقای سجاد سالاروند، بهعنوان اولین پرنده با دو پای مصنوعی در ایران، آغاز شد. در این راه، شاهد لبخند انسانهایی بودم که شاید هرگز تصور پرواز را نداشتند، اما با اراده و ایمان بر محدودیتهایشان غلبه کردند. هدف ما این بود که نشان دهیم معلولیت، محدودیت نیست و هر انسانی شایستهی تجربهی آزادی در آسمان است.
برای من، منش پهلوانی یعنی برافروختن شعلهی امید در دل دیگران، ایستادن کنار کسانی که به انگیزه نیاز دارند و باور دادن به این حقیقت که پرواز، پیش از آسمان، در دل انسان شکل میگیرد.
– ادامهی فعالیت در آموزش و ترویج پرواز ایمن با تأکید بر اخلاق حرفهای
– گسترش طرح آموزش پرواز به افراد دارای معلولیت
– همکاری در برگزاری رویدادهای فرهنگی و برنامههای جامعهی ورزشهای هوایی
–