مسئول کمیته ورزش های هوایی استان ها با وظایف سنگین و زیادی که بر عهده دارند، از حساسیت ویژه ای برخوردار است. انتخاب فردی که برای سرپا نگهداشتن سایت های پروازی تلاش کند، به وضعیت خلبانان رسیدگی نماید و … در عین حال حقوق و مزایا هم دریافت نکند، با توجه به گذر از هفت خوان رستم برای اخذ مجوزها، کار ساده ای نیست. لذا مسئول کمیته ای موفق است که اولا عاشق کارش باشد در ثانی کار دیگری جز این مسئولیت نداشته باشد. اما اگر مسئول کمیته ای بود که در زمینه پرواز، مربیگری یا خلبانی هم فعال بود؛ درست است که مقداری از وقتش برای انجام مسئولیت ها از دست می رود، ولی از طرفی وضعیت پرواز در استانش را از نزدیک لمس می کند و به درد خلبانان آشناتر می شود و از این نظر بد نیست که فعالیت ورزشی هم داشته باشد.
اما در این میان اگر مسئول کمیته ای بود که در استان غیربومی اش مسئولیت داشت و ترجیح می داد فعالیت های پروازی و مربیگری اش را در استان دیگری (زادگاهش) انجام دهد، داستان چه شکلی به خود می گیرد؟ این مسئول کمیته طبعاً از وضعیت پرواز استانی که مسئولیت دارد آن گونه که یک مسئول کمیتۀ مقیم آگاه است، آگاه نیست و متعاقباً درکی از وضعیت خلبانان آن استان نخواهد داشت. اگر هم آگاه باشد، چون استان محل فعالیتش جای دیگری است، آنگونه که باید تلاش و دلسوزی نخواهد کرد.
این مساله زمانی بغرنج تر می شود که استان محل خدمتِ آن مسئول دارای سایت های تعطیل و استان محل فعالیتش (استان بومی اش) دارای سایت های پروازی فعال باشد. در این صورت او با خیال راحت به استان زادگاهش می رود و پروازش را می کند یا شاگردش را کوچ می کند؛ بنابراین برایش فرقی نمی کند که تا هر زمان که می خواهد سایت های پروازی استانِ محل خدمتش تعطیل باشند! بهرحال او کارِ خود را می کند و نان خود را می خورد.
ضمن این که چنین مسئول کمیته ای به خاطر شاگردانش دائم در رفت و آمد بین استان مسئولیتش و استان زادگاهش خواهد بود و فرصتی برای رسیدگی به مطالبات ورزشکاران یا کارهای عقب افتاده استان محل مسئولیتش ندارد.
با این اوصاف، باید از مدیران انجمن ورزش های هوایی پرسید چه اصراری دارند از چنین فردی مسئولیت بخواهند؟ قحط الرجال که نیست. اینگونه افراد هرچقدر هم بخواهند نمی توانند آنگونه که لازم است این مسئولیت سنگین را به دوش بکشند، بنابراین اگر خود اهل استعفا نیستند، این مدیریت ورزش های هوایی است که باید تکلیف آنان را روشن کند. یا پذیرفتنِ ششدانگ مسئولیت در استان محلِ مدیریت، یا رفت و آمد و فعالیت در استان زادگاه. غیر از این دو راه، راه سومی وجود ندارد زیرا شتر سواری دولا دولا نمی شود.
✍️: سروش پرواز