در پروازهای تجاری (تندم)، انجام حرکات نمایشی روی خشکی با مسافری که آموزش ندیده، کاملاً به دور از اخلاق حرفه‌ای است.
این توجیه که «مسافر خودش هیجان خواست» یا «خلبان به مانور مسلط است» به هیچ‌وجه پذیرفتنی نیست.
مسافر به تخصص و تعهد خلبان اعتماد کرده است و بخشی از این اعتماد به اخلاق حرفه‌ای وی برمی‌گردد؛ سوءاستفاده از ناآگاهی او برای اجرای مانورهای نمایشی، خیانت به این اعتماد است.
نگاهی به قوانین سخت‌گیرانه دنیا نیز مؤید همین اصل است؛
در آلمان (DHV) و سوئیس (SHV)، هرگونه حرکتی که منجر به احساس ناامنی مسافر شود، نه نشانه مهارت، بلکه تخلف قانونی و بی‌کفایتی در کنترل بال تلقی می‌شود و می‌تواند به لغو گواهینامه منجر شود. همچنین در انگلستان (BHPA)، این کار مصداق بارز «بی‌احتیاطی فاحش» (Gross Negligence) است و اصل حقوقی Duty of Care (وظیفه مراقبت) حکم می‌کند که خلبان حتی در صورت درخواست مسافر، حق ندارد او را در معرض ریسکی قرار دهد که درک درستی از عواقب آن ندارد.

مهارت واقعی خلبان تندم، در تأمین آرامش و سلامت مسافر است، نه پذیرش ریسک‌های غیرضروری.
هشتم اذر۱۴۰۴
 منبع : پرواز آزاد